Sanacja a faktoring z cesją wierzytelności – co z wpływami po otwarciu postępowania?

U nas w sanacji (też ok. kilka tygodni od otwarcia) kluczowe było to, co kontrahent dostał „na papierze” od faktora: jeśli miał zawiadomienie o cesji i numer rachunku faktora, to dalej płacił faktorowi za te konkretne faktury, a my tylko pilnowaliśmy, żeby zgadzały się rozliczenia. Przy nowych fakturach po otwarciu postępowania nie robiliśmy automatu jak wcześniej, tylko każdorazowo potwierdzaliśmy z faktorem i nadzorcą/zarządcą, czy dana wierzytelność w ogóle idzie w faktoring i jakie rachunki mają iść do kontrahenta. Kontrahentom odpowiadaliśmy krótko: „proszę płacić dokładnie według zawiadomienia o cesji dla tej faktury”, bo oni się najbardziej boją zapłacić „nie tam gdzie trzeba”. Macie już pisemne potwierdzenie od faktora (i ewentualnie zarządcy/nadzorcy), jak rozliczać płatności za faktury sprzed i po dniu otwarcia?

Jeśli dobrze rozumiem, cesja na faktora była zawarta jeszcze przed otwarciem sanacji i dotyczy też tych zaległych faktur na ok. 220 tys. zł, więc kontrahenci chcą wiedzieć, czy przelew do faktora nadal „zamyka” im zobowiązanie. A te nowe faktury po otwarciu sanacji też idą w ten sam faktoring/na te same rachunki, czy są wystawiane już poza umową z faktorem? Dopytałbym też, czy macie już wyznaczonego zarządcę i czy wydał jakieś stanowisko/komunikat dla kontrahentów, bo często to rozstrzyga praktykę rozliczeń. Umowa faktoringowa przewiduje możliwość wstrzymania cesji albo zmianę rachunku do wpłat po otwarciu postępowania?

W sanacji sama działalność bieżąca idzie dalej, ale kluczowe jest, co dokładnie obejmuje cesja na faktora i od kiedy kontrahenci zostali o niej skutecznie zawiadomieni. Jeśli cesja była skuteczna i dłużnicy dostali zawiadomienie, to zwykle płatność do faktora dalej zwalnia ich z długu, także przy fakturach sprzed otwarcia postępowania, a płatność „do spółki” może im zrobić ryzyko podwójnej zapłaty. Przy nowych fakturach po otwarciu sanacji wszystko zależy od tego, czy też są objęte umową faktoringu/cesją (czasem idą w bieżący limit, czasem faktor blokuje nowe finansowanie) i co mówi sam faktor oraz zarządca w zakresie obsługi wpływów. Macie w umowie faktoringu cesję globalną na wszystkie obecne i przyszłe wierzytelności, czy cesję każdorazowo dla wskazanych faktur?

Jeśli cesja na faktora była skutecznie zawarta i kontrahenci dostali zawiadomienia o cesji, to z ich perspektywy zwykle nadal adresatem płatności jest faktor, nawet po otwarciu sanacji. Pytanie, co na to sam faktor i czy w sanacji nie doszło do jakichś ustaleń z nadzorcą/zarządcą co do dalszej obsługi wpływów (zwłaszcza dla nowych faktur po otwarciu). Te „stare” 220 tys. sprzed otwarcia to też inna kategoria niż nowe wierzytelności powstałe już w toku postępowania, więc kontrahenci mogą mieć mętlik, jeśli dostają sprzeczne komunikaty. Macie od faktora albo od zarządcy pisemne stanowisko, czy po otwarciu sanacji płatności za nowe faktury też mają iść na rachunek faktora?

W sanacji spółka dalej działa, ale otwarcie postępowania potrafi mocno namieszać w płatnościach z cesją – kluczowe jest, czy dana wierzytelność została skutecznie przelana na faktora i czy dłużnik dostał o tym zawiadomienie jeszcze przed otwarciem sanacji. Jeśli cesja była skuteczna i kontrahent był powiadomiony, to sama sanacja z reguły nie „cofa” cesji i płatność do faktora dalej gasi dług, a zapłata do spółki może nie rozliczyć wierzytelności wobec faktora. Z kolei nowe faktury po otwarciu postępowania to już inna kategoria i tu ważne, co macie ustalone w umowie faktoringu oraz jak zarządca podchodzi do bieżących rozliczeń. Macie zarządcę i kontakt z faktorem, który potwierdzi kontrahentom na piśmie, gdzie płacić dla starych faktur i gdzie dla nowych?

U nas przy sanacji (też factoring z cesją) kluczowe było to, czy kontrahent dostał skuteczne zawiadomienie o cesji i jaki numer rachunku widnieje na fakturze/zweryfikowanym potwierdzeniu od faktora — jeśli cesja była zgłoszona, to ludzie dalej płacili faktorowi, a spółka i nadzorca tylko pilnowali, żeby nowe wpływy nie mieszały się ze „starymi” należnościami. Przy fakturach wystawionych już po otwarciu sanacji mieliśmy rozdzielone zasady: część szła w factoring dalej, ale wszystko było uzgadniane na bieżąco z faktorem i nadzorcą, bo inaczej kontrahenci zaczynali płacić „na wszelki wypadek” nie tam gdzie trzeba. W praktyce wystarczyło jedno krótkie pismo do kontrahentów (podpisane przez spółkę + w kopii faktor), żeby uciąć zamieszanie, bo inaczej każdy pyta osobno. Macie w postanowieniu o otwarciu sanacji jakieś ograniczenia co do cesji/rozporządzania wierzytelnościami albo zapis o rachunkach do wpłat?