Postępowanie sanacyjne: co daje zarządca, jak chroni przed egzekucją i jakie są ryzyka dla zarządu?

Jestem na etapie rozważania postępowania sanacyjnego i próbuję sobie poukładać, co realnie daje zarządca oraz jak wygląda ochrona przed egzekucją „w praktyce”, a nie tylko na papierze. Z perspektywy przedsiębiorcy brzmi to jak ostatnia szansa na uporządkowanie firmy bez natychmiastowego „rozbioru” przez komornika, ale mam też obawy o utratę sterowności i ryzyka po stronie zarządu. Na ile rozumiem, zarządca w sanacji to nie „doradca od planu”, tylko osoba, która faktycznie przejmuje zarząd nad przedsiębiorstwem (co najmniej w kluczowych obszarach) i ma zabezpieczyć majątek, opanować płynność i wprowadzić działania naprawcze. Z jednej strony daje to twardą dyscyplinę: kontrolę wydatków, weryfikację umów, często trudne decyzje (np. co ciąć, co renegocjować, z czego wyjść). Z drugiej strony może to być też odciążenie dla zarządu, bo pojawia się ktoś, kto ma mandat sądu i „przeciąga” firmę przez proces, przygotowuje plan i rozmawia z wierzycielami z innej pozycji. Najbardziej interesuje mnie ochrona przed egzekucją. W sanacji co do zasady powinno to dać oddech: wstrzymanie/suspens egzekucji dotyczących wierzytelności objętych układem i blokadę wszczynania nowych egzekucji, co realnie kupuje czas na ustabilizowanie przepływów. Ale z tego co słyszę, to nie jest tarcza absolutna: zobowiązania powstałe już po otwarciu postępowania trzeba regulować na bieżąco, a część wierzycieli zabezpieczonych (zależnie od rodzaju zabezpieczenia i decyzji sądu) potrafi walczyć o „wyłomy” w ochronie. No i jest aspekt operacyjny: banki, kontrahenci, limity kredytowe, dostawcy „na przedpłatę” – sama ochrona przed komornikiem nie rozwiązuje problemu, jeśli firma nie utrzyma zakupów i sprzedaży. Ryzyka dla zarządu widzę głównie w trzech miejscach: (1) utrata kontroli i tempo podejmowania decyzji (każde opóźnienie może zabić biznes), (2) pełna transparentność i rozliczalność działań sprzed sanacji (jeśli były błędy, to zarządca je zobaczy i może reagować), (3) scenariusz negatywny – jeśli sanacja się nie uda, temat upadłości wraca ze zdwojoną siłą, a historia decyzji jest już dobrze udokumentowana. Chętnie poczytam doświadczenia: jak wybieraliście doradcę/pełnomocnika i jak układała się współpraca z zarządcą, co warto ustalić na starcie (komunikacja, limity decyzyjne, priorytety płatności), i jakie „niespodzianki” wychodzą najczęściej w pierwszych 30–60 dniach? To nie jest porada prawna.